نسخه‌ها 2 / 764 ( 2 نسخه ) ؛ ذريعه 4 / 435 « التمهيدات » ، همانجا 13 / 385 « شرح فصول . . . » . آستان قدس 1 / 59 ش ( 2 ) 196 حكمت ؛ نشريه 5 / 431 . * تناسخ : رساله در بيان . . . : ابطال تناسخ . محمد على فرزند محمد جعفر گيلانى خشكجارى ( خشكبيجارى ) رشتى ( د 1320 ق ) . دربارهء تناسخ ؛ تفاسخ ، تماسخ و تراسخ . چاپ : تهران ، 1319 ق ، سنگى ، 272 ص . مشار 1 / 142 « ابطال تناسخ » ، قم ، فيضيه ، عراقى 1 / 330 « رساله در بيان تناسخ » . * تناسخ : رساله در . . . ، عزيز نسفى . در « انسان كامل » ( هف ) او ( ص 408 - 420 ) چاپ شده است . دو تحريرى كه از آن را در دايرة المعارف ديده‌ام : يكى در 5 « فصل » بسيار نزديك به نسخهء چاپى ، و ديگرى بخشبندى نشده كه گزيده مانند بود . آغاز : حمد له . . . بدانكه منزل سيم تناسخ است . و طريق تناسخ قديم است ، و چندين هزار سال است كه ميان خلق است . نسخه‌ها 2 / 1099 ( 1 نسخه ) ؛ اعلام 2 / 1458 ؛ طبقات 7 / 96 . دانشگاه 3 / 446 ش 17 / 405 ؛ دايرة المعارف 1 / 63 سلطانى ( 2 نسخه ) . * تناسخ . چند تا - ابطال تناسخ ، رد تناسخ . * تناهى اجسام . كاشانى - بىكرانه بودن جسم‌ها . * تنوير تدابير . حكيم عبد العليم نصر الله خان احمدى خويشگى حيدرآبادى ( د 1299 ق ) كه در خورجه مىزيسته است و پسين در نظام حيدرآباد كار مىكرده است . در فلسفه . چاپ : هند ، 1285 ق ، سنگى . و از هموست : تصوف ، ( هف ) . مشار 1 / 1438 ؛ مشار ، مؤلفين 3 / 890 كه نشانى 3 كار چاپ‌شده‌اش را داده ؛ علماى هند 237 . * توحيد . محمد امين فرزند امامى ( چنين ) . گفتارى است كوتاه ، در توحيد و اثبات واجب الوجود با روش فلسفى و عقلى محض . آغاز : الحمد لله المتوحد فى الذات و الصفات بالبراهين و الّايات ، و الصلاة على . اشكورى 5 / 322 . * توحيد . رجب على تبريزى . در 1 « مقدمه » و 5 « مطلب » . بايستى همان « اشتراك لفظى و معنوى » ( هف ) او باشد . * توحيد . از ملا سليمان فرزند محمد گيلانى تنكابنى ( - علم ) ، به سال 1088 ق . 25 دليل كوتاه فلسفى - كلامى است . اشكورى 13 / 331 . * توحيد ( 1 ) توحيد برهانى : توحيديه : وجوديه . از محمد فرزند محمود ، ملقب به دهدار ( د 1016 / 8 - 1607 م ) . وى چند گفتار دربارهء توحيد وجود دارد كه خود به آنها نامى نداده است و در فهرست‌ها به نام‌هاى چندى آمده است . در آغاز يكى مىگويد : « مرتب شده بر مبادى كه پرده از چهرهء مطالب گشايد و بر دو مطلب از مطالب مسألهء توحيد ، كه اول موافق مشرب محققين حكما و مدققين متكلمين آيد و ثانى به جانب ذوق اهل وحدت گرايد » ، « مبادى »